miércoles, 24 de octubre de 2012
miércoles, 10 de octubre de 2012
MALALA YOUSUFZAI, UN EXEMPLO PARA O MUNDO.
No blog Estrella Coeducaca analizan e reflexionan sobre este exemplo de valentía na loita por unha sociedade mellor e por uns dereitos para todos e todas:ESTRELLACOEDUCA : MALALA YOUSUFZAI, UN EJEMPLO PARA EL MUNDO.: No podíamos hacer caso omiso a esta noticia que recibimos ayer 9 de Octubre cuando nos enteramos que esta joven pakistaní de 14 años recibi...
Podemos ler esta nova no xornal EL PAÍS:
lunes, 9 de julio de 2012
sábado, 5 de mayo de 2012
domingo, 29 de abril de 2012
XIII FORO DE EDUCACIÓN EN IGUALDADE
Os días 27 e 28 deste mes tivo lugar na EGAP de Santiago de Compostela o XIII FOro de Educación en Igualdade. Quero empezar destacando que hai unha serie de datos que resultan alarmantes e que precisan dunha intervención.
É preocupante que o 80% das condutas contrarias á convivencia sexan protagonizadas por rapaces (o modelo feminino adaptase mellor ao tipo de sistema educativo que temos) e os resultados académicos son moito mellores en rapazas ca en rapaces. Detrás de todo esto está o modelo DOMINIO-SUMISIÓN que leva a que siga existinto o machismo a día de hoxe. O proceso para eliminalo é coñecelo -> desvelalo -> denuncialo -> cambialo
Tamén debemos actúar ante datos que revelan as enquisas dalgúns centros nos que destacan datos como que:
- Un tercio dos rapaces pensa que as tarefas da casa son cousa de mulleres.
- O 30% das rapazas e case o 50% do rapaces pensan que as tarefas relacionadas co coidado son cousa delas.
- o 25% das rapazas só sinten seguridade en parella.
- O 30% non cren que falta de agarimo é unha forma de maltrato.
- Un 25% das rapazas cren que que é normal que os rapaces obriguen ás rapazas a manter relacións sexuais.
Precisamos poñer en marcha accións e proxectos coeducativos que permitan ás novas xeneracións, tanto rapaces como rapazas, coller o mellor do modelo masculino e do feminino para conseguir un desenvolvemento completo e integral, non coma ocorre no tradicional proceso de socialización.
Trátase de educar admitindo que entre nenos e nenas hai diferenzas e semellanzas como seres humanos que son, pero sen sesgos de xénero. Esto esixe actuar sobre os planos:
- Cognitivo: superar a invisibilidade do feminino, coñecer as causas para loitar contra elas,..
- Afectivo: reflexionar sobre os modelos de referencia que teñen rapaces e rapazas, sobre os axentes de socialización ante os que están expostos,...
- Conductual: Darlles alternativas funcionais para que non sigan repetindo os tradicionais porque lles funcionan.
viernes, 27 de abril de 2012
domingo, 4 de marzo de 2012
II XORNADAS EDUCANDO NA INFANCIA E NA ADOLESCENCIA
Este ano centradas en repensar a educación entre os 6 e os 12 anos, as xornadas organizadas pola Fundación Preescolar na Casa e a Fundación SM inicáronse este sábado 3 de marzo na Facultade de Formación do Profesorado de Lugo.
Quero destacar a necesidade que nos recordou Elisa Cano de proporcionar EXPERIENCIAS CRISTALIZANTES é dicir, de potenciar o bo que todo neno ou nena ten, en lugar de estar destacando sempre o que fixo mal. Eu nótoo moito nas clases de reforzo educativo, nenos e nenas que se despreocupan da letra, da presentación, da ortografía, etc. unha vez que lles resaltas unhas cantas veces que fixo unha boa letra, ou que hoxe a presentación está moi ben, etc. empezan a amosar maior preocupación por estes aspectos.
Recomendounos o libro "Pomelo crece" da editorial Kókinos, co que podemos traballar o que sinten os nenos e nenas no seu proceso de crecemento.
Unha das mestras do CEIP Martinell de Ripollet en Barcelona destacou a importancia de poñerse no lugar do neno ou nena cando se trata de educar, hai que saber cómo pensa, como sinte, como aprende,... Sempre nos centramos en que os nenos e nenas nos miren e temos tamén que mirar aos nenos e nenas. Destacou a necesidade de que para educar aos nosos nenos e nenas esixénse profesores e profesoras comprometidas coa creación dunha escola da ledicia, creada dende o respecto e onde cada un aprende ao seu ritmo e na que se dá resposta ás súas necesidades.
Pola tarde Begoña Ibarrola falounos da Educación Emocional e da necesidade urxente de que forme parte do currículum que se traballa na escola, porque dende a escola non estamos dando ferramentas para afrontar situacións difíciles, para xestionar as súas emocións, coñecer as súas cualidades e as súas debilidades,... Unha educación emocional é necesaria para unha educación integral. Xa Platón dixo que "A disponibilidade emocional do alumno determina as súas habilidades para aprender". Un alumno/a non aprende senón quere aprender (automotivación) por moito que fagamos. Nunha escola na que as emocións e a afectividade quedan fóra, os nenos e nenas acaban sentindo que no colexio son alumnos e alumnas, non persoas, porque as persoas sinten, emociónantes, amosan afecto,... e nas escolas quedan fóra para deixar máis espazo aos contidos académicos.
Quero destacar a necesidade que nos recordou Elisa Cano de proporcionar EXPERIENCIAS CRISTALIZANTES é dicir, de potenciar o bo que todo neno ou nena ten, en lugar de estar destacando sempre o que fixo mal. Eu nótoo moito nas clases de reforzo educativo, nenos e nenas que se despreocupan da letra, da presentación, da ortografía, etc. unha vez que lles resaltas unhas cantas veces que fixo unha boa letra, ou que hoxe a presentación está moi ben, etc. empezan a amosar maior preocupación por estes aspectos.
Recomendounos o libro "Pomelo crece" da editorial Kókinos, co que podemos traballar o que sinten os nenos e nenas no seu proceso de crecemento.
Unha das mestras do CEIP Martinell de Ripollet en Barcelona destacou a importancia de poñerse no lugar do neno ou nena cando se trata de educar, hai que saber cómo pensa, como sinte, como aprende,... Sempre nos centramos en que os nenos e nenas nos miren e temos tamén que mirar aos nenos e nenas. Destacou a necesidade de que para educar aos nosos nenos e nenas esixénse profesores e profesoras comprometidas coa creación dunha escola da ledicia, creada dende o respecto e onde cada un aprende ao seu ritmo e na que se dá resposta ás súas necesidades.
Pola tarde Begoña Ibarrola falounos da Educación Emocional e da necesidade urxente de que forme parte do currículum que se traballa na escola, porque dende a escola non estamos dando ferramentas para afrontar situacións difíciles, para xestionar as súas emocións, coñecer as súas cualidades e as súas debilidades,... Unha educación emocional é necesaria para unha educación integral. Xa Platón dixo que "A disponibilidade emocional do alumno determina as súas habilidades para aprender". Un alumno/a non aprende senón quere aprender (automotivación) por moito que fagamos. Nunha escola na que as emocións e a afectividade quedan fóra, os nenos e nenas acaban sentindo que no colexio son alumnos e alumnas, non persoas, porque as persoas sinten, emociónantes, amosan afecto,... e nas escolas quedan fóra para deixar máis espazo aos contidos académicos.
sábado, 18 de febrero de 2012
martes, 31 de enero de 2012
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


