RESUMO: Ás veces o día comeza vacío de esperanzas, unha rapaza despértase e no seu cuarto caen follas ennegrecidas que ameazan con aplastala. O autor describenos o día da rapaza, retratando un mundo de soños no que o fantástico se transforma en realidade, unha viaxe dende a desesperación á esperanza. A rapaza, sen nome, camiña cabizbaixa poas rúas dun mundo surreal seguida por un gran peixe que flota sobre ela, cando ninguén entende ela está varada preto dun océano pero atrapada nunha botella, viaxa a través dunha paisaxe industrial ameaazadora onde os máis espantosos destinos resultan inevitables. Loita para determinar quen se supón que tes que ser, quén se supón que eres ou dónde estás. Ó final do día, cando parece haber perdido toda ilusión e volve ó seu cuarto atopa unha folla vermella, presente en cada paxina do libro, que coa esperanza convírtese nun vivo árbol vermello.
Descubrín este libro por medio dun compañeiro que supuxo un gran punto de apoio ó longo destes dous anos de traballo e desenvolvemento persoal.É un libro que a pesar da desesperanza, da crenza de que todo vai a peor, transmite optimismo; está repleto de metáforas visuais axudan a entender os estados de ánimo.Gracias Juan!
